|
Teatr Państwowy w Rzeszowie W kategorii:
Rzeszów (15 Wrzesień 2009)
|
Ważną rolę dla mieszkańców Rzeszowa spełnia również tamtejszy Teatr Państwowy, który n osi imię Wandy Siemaszkowej. Teatr ten został założony tuż przed końcem drugiej wojny światowej i wówczas spełniał rolę Teatru Narodowego. Obecny teatr to budynek po mieszczącym się niegdyś Towarzystwie Gimnastycznym Sokół. Budynek ten powstał pod koniec XIX wieku. To właśnie Wanda Siemaszkowa była inicjatorką tej budowli. Na deskach tego teatru debiutowali znani polscy artyści, m. in. Ignacy Małachowski czy Adam Hanuszkiewicz. Swoją karierę rozpoczynał tutaj również Kazimierz Dejmek. To właśnie w tym budynku kiedyś powstawało Stronnictwo Ludowe. Obecnie w teatrze pracuje około 100 osób, w tym około 30 aktorów. W ciągu roku obejrzeć można tutaj około 400 przedstawień, a w ciągu roku teatr odwiedza około 70 tysięcy osób, nie tylko rzeszowian. Budynek jest na tyle duży, że powstały tutaj aż trzy sceny. W teatrze oprócz spektakli organizowanych jest również wiele imprez o charakterze cyklicznym. Poza tym obok dramatów wystawiane są również sztuki dla dzieci. To właśnie tutaj odbywają się też ważne festiwale teatralne, m.in. Spotkania Teatralne, Spotkania Karnawałowe i Spotkania Plenerowe. Dzięki tego typu imprezom na deskach teatru zagrało wielu znanych aktorów, którzy na co dzień związani są np. z Teatrem Współczesnym czy Teatrem Powszechnym w Warszawie.
|
Brama Seklerska |
Słynna Brama Seklerska została podarowana przez węgierską fundację miastu Tarnów. W Polsce są tylko dwie bramy tego typu, druga z nich znajduje się w Starym Sączu. Przekazanie budowli związane było z 170 rocznicą bitwy rozegranej pod Ostrołęką. W tej bitwie walczył m.in. Józef Bem. Była to jedna ze słynniejszych bitew stoczona podczas powstania listopadowego. Opisując b ramę warto najpierw wyjaśnić znaczenie słowa sekler, które oznacza naród, którego misją jest obrona granic węgierskich po południowo – wschodniej stronie. Ludność zwana Seklerami mieszka na terenach wschodnich Karpat. Aż do XIV wieku ludność ta była na równa w swym pochodzeniu ze szlachtą. Wszystkie bramy tego typu robione były z drewna, szczególnie sosnowego lub dębowego. Warunek był jeden musiało być ono bardzo dobrej jakości. Poza tym bramy są bogato zdobione ornamentami, motywami kwiatowymi czy różnego symbolami mającymi swe pochodzenie w licznych podbojach i walkach. Niestety wśród wszystkich bram te najokazalsze i najwspanialsze do dzisiaj się nie zachowały. Podziwiać możemy jedynie słynną bramę w Siedmiogrodzie. W obecnej Europie już mało kto pamięta o tego typu budowlach, chyba jedynie ci, którzy interesują się historią tego typu zabytków. Warto też wiedzieć, że Seklerzy to ród bardzo gościnny i nigdy swych bram nie zamyka dla innych.